Lang geleden, eigenlijk exact 18 jaar geleden, het begin van onze relatie. Maar eigenlijk begon het
lang daarvoor al. We waren altijd al goeie maatjes. Op school, o.a. zeeklassen zit nog zo in mijn
hoofd. Al stiekem verliefd. En zaten we toen ook niet samen in de volleybal?
Maar wat we zeker moeten zeggen is dat we elkaar veel beter hebben leren kennen de jaren die
volgden in de chiro.
En dan komen we uiteindelijk toch bij die 29 ste mei. De officiële start zullen we het maar noemen. De eerste kus. Woensdagnamiddag, samen een film kijken.
Om nu, vanaf die datum, een mooi liefdesverhaal te schrijven… Mmm, daar ga ik me toch maar niet aan wagen. Mijn schrijftalent is zeker niet goed genoeg om weer te geven hoe we ons toen voelden, hoe we ons nu voelen, hoe we alles beleven en beleefden. Maar een liefdesverhaal kunnen we het echt wel noemen.
Met veel belangrijke dingen op ons pad waarvan iedereen de meeste wel kent…
Een mooie carrière als echte chiromensen: lid, leiding, hoofdleiding. Elkaar leren kennen maar ook heel veel mensen om ons heen. Prachtmensen. Vrienden voor het leven.
Huizenjacht. Huisje vinden, en verbouwen. Wat we allemaal zelf hebben gedaan... Eigenlijk is dat onvoorstelbaar.
Free en Ferre. Een droom die uitkwam! Twee schatten van kinderen waarvan we soms wel eens zeggen: ze lijken harder op ons dan we eigenlijk wel denken.
En toen kwam onze eerste “grote” reis samen. Naar het prachtige eiland Malta. Wat hebben we daarvan genoten. En alsof dat nog niet speciaal genoeg was, kwam toen het onverwachte huwelijksaanzoek.
En nu zijn we bijna aan onze dag.
‘Als 29 mei toch voor Hemelvaart valt, waarom kiezen we die dag dan niet?’ stelde Sam voor.
Weekendjes zijn die periode toch al druk bezet, dagje nadien vakantie en eigenlijk wel een speciale
datum, mooi detail.
Dan nog de locatie. De beslissing die het snelste genomen was denk ik. De Bergen… De chiro. Mooi project, mooie locatie, dicht bij huis. Ideaal om onze droomtent op te zetten en er een prachtig feest van te maken.
Tot dan!